Nowy Numer 8/2018 Archiwum

9 wtorków ze świętym

Jego proces kanonizacyjny był najkrótszy w historii Kościoła.

Antoni z Padwy został ogłoszony świętym zaledwie 11 miesięcy po swojej śmierci. Żył na przełomie XII i XIII w. Zmarł, mając zaledwie 36 lat. Wierni wzywają jego pomocy najczęściej w przypadku zagubienia jakiejś rzeczy. Niesłusznie ograniczają jego rolę. Trudno bowiem zliczyć cuda przypisywane wstawiennictwu świętego, jakie wydarzyły się za jego życia i po śmierci. Są to nie tylko uzdrowienia, ale nawet wskrzeszenia.

Któregoś wieczoru młoda matka, po wysłuchaniu nauki Antoniego, wróciła do domu i zastała swoje dziecko martwe w kołysce. Pobiegła natychmiast do kaznodziei, błagając o pomoc. Ten uspokoił ją. Poprosił, żeby nie rozpaczała, gdyż „Pan się ulituje”. W domu znalazła dziecko żywe, pochłonięte zabawą. Szczególną czcią ten wyniesiony na ołtarze franciszkanin otaczany jest w łęczyckiej parafii Niepokalanego Poczęcia NMP, w której posługują oo. bernardyni. W każdy wtorek po porannych i wieczornych Mszach św. odprawiane jest tu nabożeństwo ku jego czci, które kończy się ucałowaniem relikwii. Wspomnienie liturgiczne świętego przypada 13 czerwca. Ten dzień we wspólnotach bernardyńskich poprzedzany jest nowenną do św. Antoniego. Przed bocznym ołtarzem z wizerunkiem świętego łęczycanie zostawiają swoje prośby spisane na kartkach, które kapłan odczytuje podczas nowenny. – W Łęczycy kult świętego jest bardzo rozpowszechniony. Dlatego – zgodnie z tutejszą tradycją – nowenna odprawiana jest przez 9 wtorków przed czerwcową uroczystością. Podczas Mszy św. głoszone są kazania o św. Antonim – mówi o. Krystyn Mroczka OFM, wikariusz klasztoru i parafii.

« 1 »
oceń artykuł

Zobacz także

Reklama

Reklama

Reklama

Zapisane na później

Pobieranie listy