W drodze świadczyli o miłosierdziu Boga

Tym razem pielgrzymom towarzyszyły słowa zaczerpnięte z „Dzienniczka” św. Faustyny Kowalskiej: „Pragnę, aby cały świat poznał Moje miłosierdzie”.

Po wspólnej modlitwie i błogosławieństwie udzielonym przez o. Marka Barczewskiego uczestnicy wyruszyli w drogę. Przed nimi było niespełna 30 kilometrów marszu, ale każdy wiedział, że prawdziwa pielgrzymka rozgrywa się nie tylko na drogach między Łowiczem a Rybnem, lecz przede wszystkim w ludzkim sercu.

Wśród pątników byli zarówno stali uczestnicy wydarzenia, jak i osoby, które po raz pierwszy zdecydowały się podjąć trud pielgrzymowania. Każdy niósł własne intencje: troskę o rodzinę, modlitwę za dzieci, prośbę o zdrowie, pokój serca czy dziękczynienie za otrzymane łaski.

– To wyjątkowy czas modlitwy, refleksji i wspólnoty. Każdy niesie ze sobą własne intencje, ale wszyscy idziemy razem, aby zawierzyć je Bożemu miłosierdziu – mówili pielgrzymi przed wymarszem.

Drogę wypełniała modlitwa. Pielgrzymi odmawiali Różaniec i Koronkę do Miłosierdzia Bożego. Nie zabrakło także spontanicznej modlitwy uwielbienia i dziękczynienia. Szczególnym momentem było dzielenie się świadectwem. Mikrofon wędrował z rąk do rąk, a każdy, kto chciał, mógł opowiedzieć o celu swojego pielgrzymowania i o tym, co prowadzi go do Jezusa Miłosiernego.

W trakcie marszu o. Marek Barczewski przybliżył uczestnikom historię powstania obrazów Jezusa Miłosiernego namalowanych według wskazówek św. Faustyny. Kapłan przypominał również, że istotą nabożeństwa do Bożego Miłosierdzia nie jest jedynie modlitwa, ale przede wszystkim przemiana serca.

W wygłoszonych konferencjach wiele miejsca poświęcił przebaczeniu. Podkreślał, że człowiek nie może w pełni otworzyć się na Boże Miłosierdzie, jeśli sam nie uczy się miłosierdzia wobec innych. Mówił o konieczności przebaczenia nie tylko bliskim, ale także tym, którzy zranili najbardziej. To właśnie taka postawa – pełna zaufania Bogu i miłości do każdego człowieka – otwiera drogę do doświadczenia uzdrawiającej mocy Bożej łaski.

Celem pielgrzymki była kaplica sióstr służebnic Bożego Miłosierdzia w Rybnie. To miejsce, w którym od wielu lat wypraszane jest Boże Miłosierdzie dla świata. Tam na pielgrzymów czekał nie tylko Jezus Miłosierny, ale także Maryja – Matka Miłosierdzia, prowadząca swoje dzieci do Serca Syna.

O godzinie 15 uczestnicy zgromadzili się na Koronce do Miłosierdzia Bożego. Chwilę później rozpoczęła się Eucharystia wieńcząca wspólną drogę. W bardzo osobistym kazaniu o. Marek przywoływał świadectwa ludzi, którzy doświadczyli działania Jezusa Miłosiernego wtedy, gdy zdobyli się na przebaczenie i z ufnością powierzyli Mu swoje życie.

Pielgrzymka do Rybna odbyła się już po raz dziewiąty. Choć liczba uczestników nie jest wielka, jej znaczenie wykracza daleko poza sam dzień wędrówki. Jest ona świadectwem, że w świecie pełnym pośpiechu wciąż są ludzie gotowi zatrzymać się, podjąć trud drogi i szukać Boga we wspólnocie.

Warto podkreślić, że inicjatywa wspólnego pielgrzymowania zrodziła się we wspólnocie Odnowy w Duchu Świętym „Kana”. Dziś na szlak wyruszają nie tylko jej członkowie, ale także mieszkańcy Łowicza i okolic. Silną grupę stanowi społeczność Pijarskich Szkół Królowej Pokoju.

Na zakończenie pielgrzymi doświadczyli także serdecznej gościnności sióstr z Rybna, które przygotowały dla nich poczęstunek. Domowe ciasto i chłodny kompot były nie tylko nagrodą za wysiłek, ale również znakiem tego, czym jest miłosierdzie w codzienności – prostą dobrocią, która pozwala drugiemu człowiekowi poczuć się oczekiwanym i kochanym.

Bo właśnie tego uczy pielgrzymowanie do miłosierdzia: że Bóg nie czeka na człowieka na końcu drogi. Idzie obok niego przez cały czas, cierpliwie otwierając serce na przebaczenie, pokój i miłość.