W diecezji w czasie Wielkiego Postu zorganizowano kilka Ekstremalnych Dróg Krzyżowych. Podczas trasy, która liczyła do ok. 40 km, w ciszy i skupieniu, pod osłoną nocy, ich uczestnicy rozważali kolejne stacje Drogi Krzyżowej Przełomu. Bez względu na to, czy były oficjalnie zgłoszone czy nie, dla uczestników były niezwykłym doświadczeniem duchowym. Narastające zmęczenie wymagało wewnętrznej walki, determinacji. O tę łatwiej było wówczas, gdy – poza plecakiem – niesione były także intencje, prośby i podziękowania.