Śpiewem, tańcem, modlitwą spontaniczną i taką, która miała swój harmonogram. Czerwienią kwiatów, zapachem tataraku, płomieniami świec, pełnymi symboli gestami, dekoracjami i słowami wspólnoty diecezjalne – Ruchu Światło–Życie, Odnowy w Duchu Świętym – i te parafialne przyzywały obecności i wstawiennictwa Ducha Świętego w wigilię zesłania i dzień Pięćdziesiątnicy. Gdy w ubiegłych latach pandemia uniemożliwiała wspólne czuwania przed Zesłaniem Ducha Świętego, grupy szukały rozwiązań w modlitwie indywidualnej, internetowych działaniach, które miały zachęcić do przyzywania Parakleta.