Nie wrócili z obozów. Nie stanęli już nigdy przy ołtarzu, nie pobłogosławili nikogo znakiem krzyża. A jednak wracają. Wracają w modlitwie, w pieśni, w kamieniu. Wracają tam, skąd wyszli – do parafii św. Wojciecha w Makowie, w której zostali ochrzczeni, gdzie po raz pierwszy dotknęli wody chrzcielnej i uczynili znak krzyża. Ich losy to dwie różne drogi, które spotkały się w cierpieniu i wierności.