Przesłanie (nie tylko) świąteczne pasterza

Święta Zmartwychwstania Pańskiego stają w centrum naszej wiary jako wydarzenie, które nie tylko zmieniło bieg historii, ale nieustannie przemienia serce człowieka. Chrystus zmartwychwstał – i żyje. To prawda, która nie jest jedynie wspomnieniem, lecz rzeczywistością obecną tu i teraz, w życiu Kościoła i każdego z nas.

Liturgia tych dni prowadzi nas od ciszy grobu ku światłu poranka wielkanocnego. Tam, gdzie po ludzku wydawało się, że wszystko zostało zakończone, Bóg objawia swoją wszechmocną miłość. Jak przypomina św. Piotr: „Bóg wskrzesił Go trzeciego dnia i pozwolił Mu ukazać się” (por. Dz 10,40). Zmartwychwstanie nie jest więc ideą ani symbolem, lecz faktem, który domaga się odpowiedzi – wiary, nawrócenia i życia według Ewangelii.

W przeżywanym obecnie roku duszpasterskim, który Kościół w Polsce realizuje pod hasłem „Uczniowie-misjonarze”, szczególnie mocno wybrzmiewa wezwanie, abyśmy nie zatrzymywali daru wiary dla siebie. Spotkanie ze Zmartwychwstałym zawsze prowadzi do misji. Tak jak Maria Magdalena pobiegła do uczniów z wieścią: „Widziałam Pana” (J 20,18), tak i my jesteśmy posłani, by świadczyć – słowem i życiem – o tym, że Chrystus żyje.

Być uczniem oznacza najpierw słuchać. Uczyć się patrzenia na świat oczami Jezusa, przyjmować Jego słowo i pozwalać, by przemieniało nasze myślenie i wybory. Być misjonarzem oznacza wychodzić – ku drugiemu człowiekowi, ku tym, którzy są daleko, zagubieni, zranieni. Wielkanoc przypomina nam, że nie możemy zatrzymać się w Wieczerniku naszych lęków. Zmartwychwstały przychodzi mimo zamkniętych drzwi i mówi: „Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam” (J 20,21).

W tym świetle szczególnego znaczenia nabiera trwający II Synod Diecezji Łowickiej. Jest on dla naszej wspólnoty przede wszystkim czasem duchowego rozeznawania. Synod to wspólna droga – słuchanie Słowa Bożego, wsłuchiwanie się w głos Ducha Świętego i odważne podejmowanie odpowiedzialności za Kościół. Chcemy, aby nasza diecezja była coraz bardziej wspólnotą uczniów-misjonarzy: żywą, otwartą, zdolną do świadectwa i służby.

Zmartwychwstanie Chrystusa odsłania przed nami także prawdę o naszym powołaniu do życia w nadziei. Św. Paweł pisze: „Jeżeli więc razem z Chrystusem powstaliście z martwych, szukajcie tego, co w górze” (Kol 3,1). To wezwanie, by nie zatrzymywać się na tym, co przemijające, lecz kierować serce ku temu, co wieczne. Nadzieja chrześcijańska nie jest ucieczką od rzeczywistości, ale siłą, która pozwala ją przemieniać.

Drodzy Czytelnicy, dzisiejszy świat tak bardzo potrzebuje świadków nadziei. Potrzebuje ludzi, którzy nie tylko mówią o Bogu, ale żyją Bogiem; którzy nie tylko słuchają Ewangelii, ale wprowadzają ją w czyn. Wielkanoc jest zaproszeniem, by na nowo odkryć, że wiara nie jest dodatkiem do życia, lecz jego fundamentem.

Niech słowa Jezusa: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem” (J 11,25) staną się dla Was źródłem siły w codzienności. Niech Jego obecność rozjaśnia to, co trudne, uzdrawia to, co zranione, i prowadzi ku pełni życia.

Na ten święty czas życzę Wam głębokiego spotkania ze Zmartwychwstałym Chrystusem. Niech ono odnowi Waszą wiarę, umocni nadzieję i rozpali miłość, abyście jako uczniowie-misjonarze nieśli światu radość Ewangelii.

Z serca Wam błogosławię. † Wojciech Osial

Radości i nadziei z faktu, że Miłość pokonała śmierć wszystkim Czytelnikom życzy także redakcja „Gościa Łowickiego”.